س 2 : ص : صورتش بگردانيد . س 2 تا 16 : ص و صب : مضمون يگانه است و عبارتها كم و بيش متغاير . فا و فب : باحتمال افتاده است . ص 47 س 1 تا پايان : ص و صب : اسلوب نگارش اين دو نسخه با اساس ما متغاير است ولى مضمون يكى است . فا و فب : افتادگى دارد ظ . ص 48 س 1 تا پايان : ص و صب : مضمون يگانه است و عبارتها ديگرگون . فا و فب : افتادگى دارد ظ . ص 49 عنوان : ص : خبر آمدن آدم عليه السّلام به زمين ، صب : گفتار اندر آمدن آدم عليه السلام به زمين . س 3 : ص و صب : روزگار آفريدن آدم و به بهشت بودن و به زمين آمدن اين جمله يك روز آن جهان بود . س 5 : ص و صب : آدم به زمين هندوستان اوفتاد به سرانديب و آنجا كوهى است نام او توز آدم . بر سر آن كوه اوفتاد و حوا به جده اوفتاد . س 9 : ص : آسمان نخستين مىشنودى و همى گريستى . . . و چهل شبانروز هيچ نخورد . ص 11 : ص : ز پس جبرييل عليه السّلام وى را بياموخت تا آسياب بنهاد بران كوه و گفت اين دانهء گندم آس كن ، چون آرد بيرون آمد گفت خمير كن و چالى بكن و آتش اندر فكن و خمير اندر او بند تا پخته شود آنگه بخور و حوّا چون . . . ، صب : عبارت بدين مضمون است ولى جمله ها ناهماهنگ با اساس . فا و فب : افتادگى دارد احتمالا . ص 50 س 1 : ص : حوا چون گرسنه شدى دست به دريا فرو كردى و ماهى برآوردى و به سنگى بر آفتاب بتافته برافگندى تا بريان شدى و بخفتى ( كذا ) . س 5 تا پايان : ص و صب : مضمون هماهنگ است و عبارتها ناهمگون . فا و فب : افتادگى دارد ظاهرا . ص 51 س 1 تا پايان : مضمون مشترك است و عبارت ديگرگون . فا و فب : افتادگى دارد . ص 52 س 3 : ص : از دل وى بنشدى .